Katwijk in waar voetbalgevecht ten onder; 3-4
Met een uitstekend spelende Wouter Verheij, een degelijke Sander Molenaar en een sprankelend optreden van de aalvlugge Erwin Verkuijlen wist Katwijk Quick Boys te raken. Maar voor een overwinning komt meer kijken dan een uur veel beter spelen dan je tegenstander. Vechtlust, de wil om te winnen, mentaliteit en bovenal het opzoeken van de grens die de scheidsrechter aangeeft. Dat waren zaken waarin Quick Boys afgelopen zaterdag beter was dan Katwijk. En de grenzen werden door scheidsrechter Infrandi erg ruim bemeten deze keer. Toen hij Mikel Ros tot tweemaal liet ontsnappen aan een rode kaart was duidelijk dat die middag bijna alles geoorloofd was. En ere wie ere toekomt; de blauw-witten maakten er uitstekend gebruik van. Met krachtmensen als Derek van der Plas en Mikel Ros en de kopkracht van Eef Schoneveld werd Katwijk de laatste twintig minuten onder druk gezet. Met wissels die ook uitstekend uitpakten. Zo kwam Sergio Ommel voor de flegmatieke Jan Schaap en werd de zwak spelende en trage Raymond Flaton vervangen door de snellere Giovanni Zebeda. Katwijk had er geen weerwoord op. Het ontbreekt domweg aan een speler die op zulke momenten het antwoord klaarheeft. In het (verre) verleden had Katwijk altijd wel zo’n “boef” rondlopen (Braaf of Vogelaar bijv.). Het is niet toevallig dat er mede door zulke spelers successen waren. Maar Quick Boys heeft er nu wel een (Ros) en maakt daar -volkomen terecht - volop gebruik van.
Penalty
Het zag er in het begin niet naar uit dat de wedstrijd zo zou verlopen. De eerste vijf minuten waren goed voor vier kansen. Leeflang kopte in de handen van Kromhout en Pronk kopte net naast na voorzetten van Vondeling en Verheij. Namens Quick Boys waren Van Fruchten (schot) en Timmermans (teentje tekort na een voorzet van Bak) gevaarlijk. Vlak daarna was een ongelukkige handsbal van Peter Ederveen in de zestien aanleiding tot een terechte strafschop. Maarten Bak stuurde Martijn Middelbeek vakkundig naar de verkeerde hoek (0-1).
Katwijk zat echter niet bij de pakken neer en ging op zoek naar de gelijkmaker voetballend vanuit het middenveld waar het steeds “een man meer” situatie creëerde. In de twaalfde minuut resulteerde dit al in een open kopkans voor topscoorder Sander Molenaar na een voorzet van Marcel Vondeling. De spits raakte echter de binnenkant van de paal waarna de bal voorlangs liep. Erwin Verkuijlen werd even later volkomen ten onrechte teruggefloten toen hij zich om Flaton heen wurmde en alleen op doel af kon gaan. Als er al sprake was van een overtreding, dan werd die door Flaton begaan. Maar in het strafschopgebied kiest een scheidsrechter bij twijfel meestal voor de verdediger.
Even daarna dwong Wouter Verheij Peter Kromhout tot een uitstekende redding met een vrije trap. In de 27ste minuut kwam Katwijk volledig verdiend op gelijke hoogte. Verkuijlen speelde zijn man weer eens uit en schoot verrassend op doel. Kromhout kon het schot maar half keren en Molenaar mocht zijn tiende treffer van het seizoen laten aantekenen (1-1). Vier minuten later was er de enige echte gevaarlijke kans (na de penalty) van de eerste helft voor Quick Boys te noteren: Glen van Dam schoot hard op de paal. Daniël Hensen was met een afstandschot nog bijna gevaarlijk maar het schot ging over. Terwijl de spelers voor de rust naar de kleedkamers gingen bleef Vondeling op het veld liggen. Een iets te hoog geheven arm had hem op de mond geraakt. Het zou een voorbode zijn van wat er na de rust stond te gebeuren.
Verkuijlen en Ommel
Hert eerste wapenfeitje na de rust was een zwak schot (naast) van Bennie van Fruchten na een meer belovende voorzet van Maarten Bak. In de 52ste minuut kopte Molenaar de bal door na een pass van achteruit. In tegenstelling tot vorige week (Ajax uit) waren er nu wel lopende spelers rondom de kopsterke spits. Verkuijlen sprintte goed door en liet Flaton ruim achter zich. Zijn schot verdween via de paal achter de niet geheel vrijuit gaande keeper Kromhout (2-1). Er waren nog geen 150 seconden verstreken of het stond al 3-1. Weer Molenaar draaide heel goed weg bij zijn tegenstander en gaf een steekpass op Verkuijlen die nu Eef Schoneveld in de sprint klopte. Marcel Vondeling mocht het karwei afmaken en scoorde met een intikkertje. De blauw-witten werden even helemaal zoek gespeeld en van het broze zelfvertrouwen leek niets meer over. Sander Molenaar had er zestig tellen later zelfs nog een vierde treffer aan toe moeten voegen na alweer een defensieve blunder bij Quick Boys. De spits koos ervoor om Kromhout te omspelen in plaats van de bal onder hem door te schuiven. Kromhout greep die tweede kans met beide handen aan en grabbelde de bal knap van zijn voeten.
In de 57ste minuut kwam het moment waarop Quick Boys gevoeld moet hebben dat er nog wat te halen viel op de Krom. Brian Mussche testte Middelbeek met een vrije trap die nog aardig overeind bleef. De daaropvolgende rebound werd door Ederveen van de doellijn gehaald. Het tot dan toe rustige supportersdeel van Quick Boys ging er weer in geloven en begon zich weer te roeren. Trainer John Blok nam zijn belangrijkste beslissing van die dag en bracht Sergio Ommel binnen de lijnen. De spits zou bij de blauw-witten uitgroeien tot “man van de wedstrijd” zoals Verkuijlen dat terecht bij Katwijk was. Samen met Ros en Van der Plas werd Ommel de gangmaker. Bij alle drie de doelpunten had de (ietwat verguisde) spits zijn inbreng.
Vijf minuten na zijn opkomst (68ste) had hij al succes. Een verdekt schot van afstand verraste Middelbeek (3-2). Quick Boys rook bloed en Katwijk moest terug. Bij de eerstvolgende corner ging Patrick Leeflang naar de grond. Hij zou een klap gekregen hebben van Mikel Ros. Scheidsrechter Infrandi toonde zich bij dit incident echter van zijn zwakste kant. Na navraag gedaan te hebben bij zijn assistent-scheidsrechter toonde hij Ros de gele kaart. En dat kan niet: of er is geslagen en dan moet het rood zijn voor Ros of er is niet geslagen en dan is het hooguit geel voor Leeflang die dan de boel in de maling zou hebben genomen. Al met al kwam Ros niet slecht weg in twee verdachte gevallen. In de 79ste minuut kwam Quick Boys op gelijke hoogte. Ommel mocht twee keer op doel schieten waarna de bal weggewerkt werd door de defensie van Katwijk, echter recht in de voeten van de ongedekt staande Brian Mussche die van ver hard uithaalde (3-3). In de slotminuut was het weer Ommel die een voor het doel langsgaande en door iedereen gemiste bal met het hoofd wist te raken en zo voor 3-4 zorgde. Een enorme domper voor de thuisploeg die na zes jaar eindelijk weer eens wilde winnen thuis maar zich nu moet vastklampen aan de wetenschap dat dit ondanks alles de beste (thuis)derby was van de laatste jaren. Quick Boys zet een keurige serie neer en heeft het goede gevoel van een revanche op de nederlaag van vorig seizoen met dezelfde cijfers. Ook toen werden er grenzen opgezocht maar met heel andere gevolgen.
Opstellingen:
Katwijk: Middelbeek, Buijs, Leeflang, Hensen, Ederveen, Pronk, Verkuijlen (78. Hajji), Verheij, Molenaar, Van der Voort (74. Van Wonderen), Vondeling (86. De Bie).
Quick Boys: Kromhout, Van Dam, Schoneveld, Mussche, Flaton (66. Zebeda), Ros, Timmermans, Van der Plas, Van Fruchten (87. Appelman), Schaap (63. Ommel), Bak.
Gele kaarten: Buijs en Hensen (Katwijk) Flaton en Ros (Quick Boys)
Verslag en fotografie: Nico Ouwehand
Klik hier voor de foto's