Katwijk 2: top class reparatie

Eén kledingstuk scheelt soms de hele wereld. Veel maatje-meer vrouwen, niks mis mee uiteraard, weten wat ik bedoel: de Gymshark legging.

Deze wonderbroek tovert cellulitis weg met Olympische snelheid. Dames die zomers wat onzekertjes de playa op schuifelen, paraderen ineens in de sportschool, net wat langzamer dan nodig, als een Victoria's Secret model op de Milanese catwalk.
 
Het magische stukje nylon zit soms zo strak, dat je twijfelt of je naar huid of stof gluurt; letterlijk elke contour zichtbaar. Flinke strijd als je keurig in je tweede setje schouders zit en een Gymshark-fitgirl start 2 meter voor je een diepe kettlebell-squat op.

Je focus acuut de pleiterik natuurlijk als je haar halve 3-gangen diner van een week ervoor bijna ziet verschijnen. 
 
Een ander voorbeeld is het beruchte zwarte pakje met Arag-logo. Wiebelige types met de naam Rienk, die tot hun 14e nog met Pikachu-knuffel sliepen, veranderen op slag in een soort Obersturmbannführer; gewapend met fluit tarten ze alles in hun buurt. 

 
Een goeie ref maakt of breekt de pot. Vrijdags leggen we offers op het Marathonpad naast veld 1 in de hoop de voetbalgoden te kietelen. Deze ronde lag er een vers portie crunchy kibbeling van Dirk's op het Hoornesplein (aanradertje, kies wel voor extra kruiden) te dampen.

We werden beloond met een aardige gozer uit de Rijnmond, die een nieuwe dimensie aan de Trauner-pleister gaf: op beide neusvleugels zaten magneten vastgekit, met daarop een mega-beugel.

Het resultaat had veel weg van de openingen van de nieuwe tunnel langs de Rijnlandroute, waar je steeds verder in leek te verdwijnen bij elke stap die hij in jouw richting zette. Warp zones.

 
Zijn ietwat pietluttige fluitstijl was koren op de Forum Sport-molen, een ploeg die naast het zilverwerk ook graag een gooi doet naar de Golden Globes. Los daarvan een fijne club, lekker dichtbij bovendien.
 
Na een broodnodig vrij weekend konden net-net genoeg spelers bij elkaar geraapt worden, maar dat zijn we dit seizoen gewend.

Arjan en Damian zijn helaas voor langere tijd toegetreden tot de blessureboeg, daar tegenover stond de terugkeer van Arnold. Ook Max heeft voorzichtig weer zijn eerste stapjes op het heilige groen gezet.
 
Een veld met platgewalste sprieten zonder enig teken van leven, met daarop een taaie tegenstander die diep inzakt; niet per se de omstandigheden waar KW2 warm van wordt.


 
De eerste 45 verliepen dan ook frustrerend: de wil was er, maar het kwam niet uit de schoenen. Een stroef spelend oranje-zwart, dat met onzichtbare krachten leek te worstelen.
 
De 1-0 van Forum in de 9e kwam ook niet heel lekker uit, daardoor konden ze hun spelletje blijven spelen. Dat deden ze goed; verder dan wat kleine momentjes lukte het ons niet veel te creëren. 

Sterker, met de 1-0 ruststand mochten we onze handjes dichtknijpen na een paar hachelijke momenten in Simons box.
 
Maar een wedstrijd heeft 2 helften, en onze bazenploeg beschikt over een overdosis karakter: een refurbished KW2 zette na de pauze vol gas de tanden in de Voorburgse 11.

 
Knetterende energie, en het schakelen naar ons geliefde 3-4-3 wierp ook vruchten af. De snelle 1-1 was een cruciale opsteker; Mattias zette zijn handtekening eronder. En hoe:
 
Zijn schot van 25 meters met de linker leek aan een boog om de aarde te beginnen, maar niks was minder waar. Kloos' touch, de lokale luchtdruk en het licht bijsturende zuchtje van een nietsvermoedend voorbij fladderende spreeuw kwamen perfect samen.
 
De daling werd precies op tijd ingezet en de heerlijke mega-krul verdween op de mm. nauwkeurig in de winkelhaak. Bananenboog-beauty!



Een gouden moment voor een goal als dit, en de aanzet voor een helft met hoge smulfactor. Het viermansblok Jordi-Julian-Stephan-Fabio (had een boyband uit de 00's kunnen zijn) heerste, in hun rug gesteund door het supertrio Wout-Patrick-Nico.
 
Nico van Duijn: hij is jong, hij is (meestal) fit, hij is een van de steunpilaren van ons team. Laten we zijn twijfel voor komend seizoen voor eens en altijd wegnemen:
 
 
Klein kwartiertje later een vrije trap op randje 16, die Jordi subtiel met zijn magische rechter over het muurtje stuurde. Via binnenkantje paal kregen we een rebound, een prooi voor de goed opgestelde Fabio: 1-2, osu!

 
Deze goal kwam Fabio toe. Al weken in grootse vorm, de Alfa Romeo van KW2: betrouwbaarheid en klasse verenigd in een machine met mediterraanse look.

De thuisploeg lag op de rug nu, en we kregen een paar dotten om het slot erop te gooien. Zo was de wederom ijzersterke Julian dichtbij, maar hielden we het spannend.
 
Voorin zorgden Jan (shout-out naar onze dribbelaar, die op alle linies zijn team diende), Ruben en Mattias voor veel dreiging, en genoten we van een heerlijke 45.
 
De prima keepende Simon moest nog vervangen worden door Brett, samen met hem gaf onze 3-mansachterhode geen krimp. Potjedicht.

 
Zo sleepten we de 1-2 knokkend tot de laatste minuut binnen, met als beloning een zeer belangrijke driepunter.
 
Een mindere 1e helft vakkundig gerepareerd met een geweldige 2e, in een lastige pot. Genieten van deze ploeg, goud!
 
Dinsdag treden we op De Krom aan voor de beker, tegen.. Forum Sport. Full focus daarna weer op de competitie, als zaterdag nummer 3 Monster op de thee komt. Pak je kans om de trots van de Noord aan het werk te zien, 12:00 scherp. Shalom!
 


 

 

Nieuws jeugd Overzicht