Katwijk 2: zinderende apotheose incoming

Dolle Dries, ik zal 'm nooit vergeten. Als ik tegen een dinsdagdip aanschurk start ik weleens een filmpje van 'm op, een medicijn dat nooit teleurstelt.
Geen granola met bosbessen en granaatappelpitjes als ontbijt voor deze Vlaardingse matroos, maar een jong jenevertje dat als benzine werkt voor zijn gierende anekdotes. Die rollen eruit met een lekker rauw randje. Opsmuk onbekend voor deze legend.
Toen we gisteren zijn stadje passeerden schoot deze klapper weer even voorbij:
Rijnmond-roadtrip op de weekbreekdag. De bestemming lag zo diep in Z-H, iets verder afdalen en we belandden tussen de Benidorm-Bastards op de Costa Blanca met aperol spritz in hun gebruinde rechterknuist. SHO: leuke club, maar voor het mooie een kilometertje of 50 te ver.
De route leek op een oorlogsgebied, het oranje-zwarte konvooi baande zich slalommend een weg door alle ellende. Zelfs een forensisch onderzoek met veel poeha langs de A4 waar iemand met het afgehakte hoofd van zijn slachtoffer in de auto werd aangehouden.


Horror-tafereeltje langs de A4
Wij hoopten ook met een scalp terug te tuffen, en 3 cruciale punten. SHO heeft hun O23 en 2e samengevoegd en strijdt vol voor lijfsbehoud.
We troffen een team dat met het Samuraizwaard tussen de tanden een Chinese Muur metselde. Geen vuurwerk deze keer, maar een Italiaans schaakspel.
De thuisclub verdedigde met extreme discipline, en een middenstuk dat bij vlagen dichter bevolkt was dan hartje Mumbai in de ochtendspits. De inzwingers van box-to-box-back Arjan konden weleens cruciaal worden, maar hij moest er helaas snel af met haperende hamstring. Gelukkig een prima stand-in met Vince.


Maximaal geduld vereist, lastig zat voor een KW2 dat vol op het gas wilde. Diepte voor breedte bleek lastig, maar we kregen wat momentjes. Mattias brak door en kwam in een 1-op-1 voor de goal, maar een SHO-er kon nog ingrijpen.
Later bediende Jordi opnieuw Mattias goed vanaf links, maar zijn schot werd net geblokt. Jan werd eruit geslagerd, dus halverwege Lennart erbij, die weer uitstekend inviel.


Hopelijk wat meer druk erop in een 3-4-3 met Vince bij de bikkelende Stephan, Fabio en Jordi op het middenstuk.
De zwart-witten peerden alles stoïcijns vooruit, in de hoop op een goed vallend balletje. Tot een serieus schot richting Brett kwamen ze niet tegen ons weer daverende driemansblok Nico, Patrick en Wout. Gesmuld van onze duelkracht en positionering; constante controle.


Ook op de andere linies zat het goed met de energie; de focus bleef erop tegen deze extreem stroeve ploeg. Tim moest opbeuken tegen een kadaver-CV met omtrek van 4 m² en Mattias kreeg een dubbele bewaking in z'n nek. Zelfs de kantinevrijwilliger werd opgetrommeld voor extra rugdekking.
De scheids hielp ook niet bepaald mee: een relaxte gozer, type backpacker die je tijdens je tripje Z-O Azië mediterend onder een palmboom ziet zitten om lekker te aarden.
Lekker briesje door z'n krullen, die al in geen weken shampoo gezien hebben. Zijn hippie-olifantenbroek in een shabby kraampje op de kop getikt in een ruildeal voor 50 Baht plus 2 Marlboro's.
Lekker briesje door z'n krullen, die al in geen weken shampoo gezien hebben. Zijn hippie-olifantenbroek in een shabby kraampje op de kop getikt in een ruildeal voor 50 Baht plus 2 Marlboro's.

Hij floot alleen verdekt alles richting zwart-wit. Misschien een Oud-Beijerlands scharreltje op de tribune? Een bizar voorval in de 2e helft was het summum: hij blokkeerde Fabio, waardoor onze Italian Stallion net te laat in een duel kwam. Om hem vervolgens doodleuk geel te geven. Joe.
KW2 verdiende te winnen en we kregen kansen: Fabio's schot in de korte hoek eindigde in het zijnet en Jordi kreeg de bal net niet bij Lennart die op pole position stond om in te tikken.


De bal smoorde ongelukkig net voordat Stephan kon vuren en de grootste was voor Lennart: uit Mattias' voorzet kopte hij goed in, maar de keeper dook 'm eruit. Kelvin en Arnold brachten met lekkere invalbeurten nog vers elan, maar scoren lukte niet meer.
Conclusie na de bril-eindstand was dan ook: net-niet. Maar er bleef een goed gevoel hangen; ik heb weer genoten van onze ploeg die er alles aan heeft gedaan. Hou deze energie vast gasten, dan gaan er nog mooie dingen gebeuren!


De evaluatie traditiegetrouw in gastronomisch restaurant De Gouden Bogen langs de Tjalmaweg. Kindermenuutje voor Thomas deze ronde. Berusting, maar vooral vertrouwen. Nog 4 finales, let's go!
Zaterdag bekerpotje in de Noord tegen Smitshoek. Zien we jullie op De Krom? Hasta luego!
